Δυο ποιήματα αφιερωμένα στη Λιολιώ Κολυπέρα!

ΣΤΗ ΛΙΟΛΙΩ

Λιολιώ, καλή μου Λιολιώ,

ορφανέψαμε!

“Έφυγες” μαζί με το καλοκαίρι!

Θεσπέσια ύπαρξη της πόλης

του Πρωτοκλήτου,

θεόμορε, θεόσεπτε των καρδιών μας!

Παραρρητή, κάθε φορά

που μας μιλούσες,

τα λόγια σου βγαλμένα από τη θεόρατη μέλισσα,

που το μέλι της γλυκαίνει τις ψυχές μας!

Τώρα, Άγγελοι κι Αρχάγγελοι θα γλυκαίνουν τη δική σου ψυχή,

μ’ ευφρόσυνα, ουράνια άσματα!

Σ’ ευχαριστούμε

Βασίλης Π. Καυκόπουλος