Είχε τον Βασίλη της…

Η Εφές είχε τον... δικό της Βασίλη και με Buzzer Beater πήρε την πρόκριση.

Γράφει ο Τάσος Αγραπίδης

Μετά την απόσυρση του Βασίλη Σπανούλη γνωρίζαμε πως τα Final 4 του Ολυμπιακού δεν θα είναι τα ίδια. Ξέραμε πως όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά για τον Ολυμπιακό ο Βασίλης Σπανούλης θα είναι εκεί να πάρει το τελευταίο σουτ και να δώσει στην ομάδα του τη νίκη.

Σαν… άλλος Βασίλης Σπανούλης εμφανίστηκε ένας έτερος «Βασίλης». Ο Βασίλιε Μίτσιτς. Μας είχες κακομάθει ο Ολυμπιακός και ο Βασίλης Σπανούλης και μας έκατσε κάπως βαρύ στο τέλος το Buzzer Beater του Μίτσιτς.

Δεν θα μπω στην διαδικασία για το αν έπρεπε να γίνει φάουλ στην τελευταία φάση ή όχι. Η ιστορία γράφει και αν γράψει δεν ξεγράφει. Απο εκεί και πέρα ακούω και διαβάζω πράγματα για τον Μπαρτζώκα, τα οποία δεν στέκουν σε κανένα υγιή ανθρώπινο νου.

Εδώ να ανοίξω μία μικρή παρένθεση με ένα ρητορικό ερώτημα. Αν το σουτ δεν έμπαινε, το ματς πήγαινε στην παράταση και ο Ολυμπιακός κέρδιζε θα ήταν όλα καλά και ο Μπαρτζώκας θα είχε κάνει ρουα ματ στον Αταμάν έτσι δεν είναι;

Κλείνει η παρένθεση και πάμε να σταθούμε στα 3 σημεία κλειδιά που κατά την γνώμη μου έκριναν το ματς υπέρ της Εφές.

Ελάιζα Μπράιαντ

Ξαφνικά θυμήθηκε πως έχει το ίδιο επώνυμο με τον συγχωρεμένο τον Kobe. Ηταν ο παράγοντας που ο Ολυμπιακός δεν περίμενε, έκανε τον Step Up και με 16 πόντους και 4/6 τρίποντα έκανε την διαφορά. Αντίθετα ο Ολυμπιακός εκτός ότι δεν είχε έναν παίκτη που να μπορεί να απειλήσει με συνέπεια από την περιφέρεια είχε σημαντικούς παίκτες οι οποίοι δεν ήταν σε καλή μέρα, όπως για παράδειγμα ο Σάσα Βεζένκοφ.

Τα drive που ποτέ δεν έγιναν

O Oλυμπιακός στην τελευταία περίοδο είχε την πρεμούρα να φτάσει και να προσπαράσει την Εφές, αφού είχε γυρίσει από το -11. Έκανε υπερπροσπάθεια στην άμυνα ωστόσο οι επιλογές του στο άλλο μισό του παρκέ δεν ήταν οι καταλληλότερες. Εφόσον ο Ολυμπιακός κατάφερε και επέστρεψε στο ματς από το -11 η πίεση θα έπρεπε να είναι στην Εφές και όχι στον Ολυμπιακό.

Οι ερυθρόλευκοι έπαιξαν την άμυνα της ζωής τους στην τελευταία περίοδο επιτρέποντας στην Εφές να σκοράρει μόλις 8 πόντους (χώρια το τρίποντο του Μίτσιτς στο τέλος) ωστόσο δεν το εκμεταλλεύτηκαν καθώς προσπαθούσαν να σκοράρουν από το τρίποντο, ώστε να πάρουν ψυχολογία και να βάλουν και τον κόσμο τους στην εξίσωση. Παρόλα αυτά εχθές το τρίποντο δεν του «πήγαινε» του Ολυμπιακού και με την Εφές να έχει πρόβλημα με τους ψηλούς της στα φάουλ Ο Ολυμπιακός κατά την άποψή μου θα έπρεπε να πάει στο drive να κυνηγήσει την φθορά των αντιπάλων τους να κερδίσει βολές και να βάλει εύκολους πόντους και χωρίς το χρονόμετρο να τρέχει.

Αν δεν κάνω λάθος την τελευταία και κρισιμότερη περίοδο ο Ολυμπιακός εκτέλεσε όλες κ όλες 2 (!) βολές.

Η μεγάλη διαφορα του βιαστικός από το γρήγορος.

Ο Ολυμπιακός είχε πολλά «match ball» στο τέλος του αγώνα. Είχε την ευκαιρία να ρίξει στο καναβάτσο τους Τούρκους όμως η διαφορά του να είσαι βιαστικός από το να είσαι γρήγορος είναι μεγάλη.

Ο Ολυμπιακός ήταν έναν πόντο πίσω και έτσι όπως έπαιζε νόμιζες πως ήταν δεκαπέντε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στο 70-71 αν δεν κάνω λάθος ο Μακ Κίσικ παίρνει το ριμπάουντ και προσπαθεί να δώσει πάσα στον Ντόρσει που τρέχει στον αιφνιδιασμό ωστόσο η μπάλα έφυγε πολύ ψηλά.

Χαμένη ευκαιρία; Ναι. Αλλά αυτό οφείλεται στον Ολυμπιακό και μόνο. Άλλες ομάδες με αυτές τις συνθήκες το πιο πιθανό είναι να είχαν χάσει από το τρίτο δεκάλεπτο όταν η διαφορά είχε πάει στο +11 για την Εφές. Ο Ολυμπιακός το πάλεψε το ματς και είναι υπέρ του πως σε μία τόσο άσχημη βραδιά του Βεζένκοφ και σε μία τόσο άστοχη βραδιά από τα 6,75 κατάφερε και είχε το ματς στο Χ πριν πάρει το πιστόλι του ο «Βασίλης» της Εφές

Ο παίκτης που έχει την μπάλα σουτάρει και παίζει με τις πιθανότητες. 50% να ευστοχήσει, 50 % να αστοχήσει. Μην κοιτάτε που ο Ολυμπιακός αυτές τις πιθανότητες τα τελευταία χρόνια στα τελευταία σουτ είχε καταφέρει να τις μετατρέψει σε 90% – 10%.

Μία χρονιά πέρα για πέρα επιτυχημένη για την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα. Το πίστεψε, έφτασε στο Final 4 και πιθανόν αν είχε λίγη τύχη θα μπορούσε να είναι στον τελικό. Αν αστοχούσε ο Μίτσιτς θα ήταν πολύ δύσκολο για την Εφές να αντέξει άλλα πέντε λεπτά χωρίς Ντάνστον και Σίνγκλετον.

Ο Ολυμπιακός έπεστρεψε, σφύζει από ζωή και υγεία και καλά να είμαστε να τον δούμε τα επόμενα χρόνια να συμετάσχει και σε άλλα Final 4.

 

ΥΓ. Συγκλονιστικός ο κόσμος του Ολυμπιακού, ο οποίος συνέχισε το τραγούδι και στον δεύτερο ημιτελικό ανάμεσα σε Ρεάλ – Μπαρτσελόνα.