Φεγγάρι μου χλωμό.

O Παναθηναϊκός γνώρισε μία εντός προγράμματος ήττα από την ΤΣΣΚΑ. Αλλάζουν τα «πρέπει» την επόμενη αγωνιστική στο ΟΑΚΑ.

Γράφει ο Τάσος Αγραπίδης

Μιά του Πρίφτη, δυο του Πρίφτη, την Τρίτη τον τσάκωσαν. Στη Μόσχα χιόνιζε αλλά στο Megasport Arena χιόνιζε τρίποντα.

Το είχα αναφέρει και μετά τη νίκη επί της Ζενίτ πως δεν είναι για χόρταση η ζώνη. Ναι μεν έδωσε στον Παναθηναϊκό δύο νίκες, ψυχολογία στην ομάδα και χρόνο για να δουλέψει αλλά δείχνει πως τίποτα από όλα αυτά δεν έκανε εν τέλη το τριφύλλι.

Ειλικρινά δεν ξέρω τι μπορεί να φταίει. Γνωρίζω πως ο Δημήτρης Πρίφτης είναι εργασιομανής. Τώρα για ποιον λόγο η δουλειά του δεν αποτυπώνεται στο γήπεδο είναι ένα ερωτηματικό. Δεν του κάνει το ρόστερ; δεν του κάθονται τα άστρα; Είναι το φεγγάρι χλωμό;

Η ΤΣΣΚΑ εχθές είχε πλάνο για το πως θα σπάσει τη ζώνη του Δημήτρη Πρίφτη και όταν έβγαζε σουτ ήταν σχεδόν όλα ελεύθερα. Το 50% στα τρίποντα δεν ήρθε παίρνοντας την μπάλα ο Σβέντ και σουτάροντας από το κέντρο με δύο άτομα πάνω του. Ο Ιτούδης είχε τρία τουλάχιστον συστήματα που μέσω της καλής κυκλοφορίας της μπάλας έβγαιναν ελεύθερα σουτ κυρίως από τις γωνίες.

Η τακτική του Δημήτρη Ιτούδη δούλεψε και χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι πως ακόμα και ο Αντόνοβ αλλά και ο Ούχοφ που στην ουσία είναι παίκτες της τελευταίας βαθμίδας της ΤΣΣΚΑ μπήκαν στην εξίσωση και ήταν μέρος αυτής της νίκης.

Όλα αυτά απόντος των Σενγκέλια, Χάκετ και Φόιγκτμαν.

Από την άλλη ο Δημήτρης Πρίφτης δεν είχε στην διάθεση του τον αρχηγό του, Ιωάννη Παπαπέτρου, που όλοι ξέρουμε πόσο σημαντική είναι μία τέτοια απουσία. Ο Ιωάννης δίνει ένταση στο παιχνίδι, παίζει άμυνες, πηδάει στα ριμπάουντ, δημιουργεί, κάνει σχεδόν τα πάντα.

Δεν ψάχνω για δικαιολογίες. Ο Παναθηναϊκός άνετα θα μπορούσε να φύγει με συντριβή από τη Μόσχα. Το φοβήθηκα κάποια στιγμή όταν η διαφορά ήταν στους 24 πόντους (62-38) στα μισά της τρίτης περιόδου.

Το ευτύχημα για τον Παναθηναϊκό ήταν ότι σε εκείνη την χρονική περίοδο η ΤΣΣΚΑ δεν πάτησε το γκάζι να ανοίξει τη διαφορά και να την πάει στους 30-35 πόντους. Τότε τα πράγματα θα ήταν πολύ δύσκολα. Όχι γιατί θα άλλαζε κάτι βαθμολογικά αλλά γιατί θα έπρεπε ο Παναθηναϊκός να διαχειριστεί δύο ήττες των 30-35 πόντων σε διάστημα ενός μήνα.

Σαφώς και οι άνθρωποι του τριφυλλιού δεν είχαν εντός προγράμματος μία νίκη στην ΤΣΣΚΑ και δεν είναι δα και μέτρο σύγκρισης η ΤΣΣΚΑ και η έδρα της. Όλοι ξέρουμε πως οι ελληνικές ομάδες πλέον όταν ταξιδεύουν σε Μόσχα, Βαρκελώνη, Μαδρίτη και γενικά σε δυνατές έδρες κινδυνεύουν όχι απλά να χάσουν αλλά να υποστούν συντριβή.

Δεν πήγε ο Παναθηναϊκός να μετρήσει τις δυνάμεις του με την ΤΣΣΚΑ. Εξάλλου θα ήταν παράλογο. Ήταν ένα παιχνίδι που ακόμα και ο πιο φανατικός φίλαθλος του Παναθηναϊκού θα έλεγε, ΟΚ με την ΤΣΣΚΑ στην έδρα της παίζαμε.

Όμως ακολουθεί ένα παιχνίδι που εκεί αλλάζουν τα «πρέπει». Ο Παναθηναϊκός υποδέχεται την Άλμπα στο ΟΑΚΑ. Αν στην Μόσχα δεν πήγε να μετρήσει τις δυνάμεις του, τότε θαρρώ πως στο ΟΑΚΑ την ερχόμενη εβδομάδα πρέπει να το κάνει για δύο λόγους. Παίζει εντός έδρας και η Άλμπα δεν είναι το μεγαθήριο που μπορεί να φοβίσει τον Παναθηναϊκό, όμως είναι μία ομάδα με σταθερές και καλή τακτική προσέγγιση.