H φασαρία του τροχού που έπρεπε να γυρίσει και οι «μασκαράδες» που την μετέτρεψαν σε εκκωφαντική ησυχία

Ο Παναθηναϊκός έκανε ότι μπορούσε για να γυρίσει το ματς αλλά οι διαιτητές δεν το επέτρεψαν.

Γράφει ο Τάσος Αγραπίδης

Παρά την μεγάλη διαφορά – βάση ποιότητας – στο ρόστερ των δύο ομάδων ο Παναθηναϊκός δεν πήγε στο ΟΑΚΑ για να πετάξει χαρταετό. Ήταν ανταγωνιστικός και καθόλου κομπάρσος. Η εικόνα του Παναθηναϊκού τους τελευταίους δύο μήνες έχει βελτιωθεί αισθητά και πλέον μπορεί να ανταγωνιστεί οποιαδήποτε ομάδα της Ευρωλίγκα.

Αυτό προσπάθησε να κάνει και εχθές. Μπήκε σοβαρός στο παιχνίδι με τους Νέντοβιτς – Παπαγιάννη να κάνουν εξαιρετικό ξεκίνημα. Συνδυαζόντουσαν φανταστικά δημιουργώντας πολλά ρήγματα σε κατάσταση δύο εναντίον δύο, ενώ η εξαιρετική άμυνα του Παναθηναϊκού έφερε πολλούς αιφνιδιασμούς στην πρώτη περίοδο πράγμα που σημαίνει εύκολους πόντους.

Ίσα βάρκα ίσα πανιά.

Το 19-7 υπέρ του Παναθηναϊκού έγινε μέσα σε τέσσερα αγωνιστικά λεπτά 22-21. Από εκεί και πέρα η δεύτερη περίοδος εξελίχθηκε σε «Roland – Garros», απλά αντί για χώμα είχε παρκέ..

Στην μία φάση σκόραρε το «Τριφύλλι» στην άλλη το Μιλάνο και φτου κι από την αρχή.

Ο Ετόρε Μεσίνα κατάλαβε πως για να μπει στο παιχνίδι πρέπει να παίξει μακριά από το πεδίο δράσης του Παπαγιάννη. Έτσι «τράβηξε» τους ψηλούς του στα 5 – 6 μέτρα ώστε να απειλήσουν από σουτ μέσης απόστασης. Η αρχή έγινε με τον Ρίτσι ενώ την σκυτάλη πήρε ο Χάινς. Έτσι η Αρμάνι έφερε το ματς στην ισοπαλία 2 λεπτά πριν το τέλος του ημιχρόνου ενώ αμέσως μετά έβγαλε δύο αιφνιδιασμούς μετά από λάθη του Παναθηναϊκού ξεφεύγοντας με τέσσερις πόντους ένα λεπτό πριν το τέλος του ημιχρόνου και πλέον το μομέντουμ ήταν με την μεριά της Αρμάνι.

Ο Σέρχι Ροντρίγκες έκανε τη διαφορά.

Η τρίτη περίοδος ανήκει εξ’ ολοκλήρου στην Αρμάνι καθώς επέβαλε τον ρυθμό της και με τον Ντάνιελς αρχικά και με τους Ροντρίγκες (είχε εξαιρετική δημιουργική βραδιά με 9 ασίστ) και Ντιλέινι έπειτα ανέβασε το σκορ σε διπλάσια διαφορά.

Ο Σέρχι Ροντρίγκες έκοβε και έραβε για την ομάδα του. Ήταν σε τρομερή κατάσταση και έπραττε ανάλογα με τις συνθήκες. Ο Παναθηναϊκός έκανε πολλά «τρικ» για να σταματήσει τον Ισπανό γκαρντ αλλά έπεφτε πάνω σε τοίχο. Ο βραχύσωμος γκαρντ ήταν σε εξαιρετική βραδιά και αυτός ήταν η αιτία του κακού για τον Παναθηναϊκό.

Οι 12 πόντοι δεν είναι απαγορευτικοί για ανατροπή σε διάστημα 10 λεπτών, ωστόσο η εικόνα των δύο ομάδων και η ψυχολογία τους δεν έδειχνε πως μπορεί να γυρίσει το παιχνίδι.

Το πόκερ και οι … «Οι μασκαράδες».

Ο Δημήτρης Πρίφτης άφησε εκτός παρκέ τον Νεμάνια Νέντοβιτς στην αρχή του τέταρτου δεκαλέπτου, όπως επίσης και το Παπαγιάννη με τους Κασελάκη και Καββαδά να παίρνουν τη θέση τους.

Το σχήμα αυτό δεν πήγε ούτε καλά ούτε και άσχημα. Υποφερτά ήταν τα πράγματα. Έτσι ο προπονητής του Παναθηναϊκού έπαιξε το τελευταίο του χαρτί για να γυρίσει την παρτίδα με τον Νέντοβιτς να μπαίνει στο παρκέ 6 λεπτά πριν το τέλος του παιχνιδιού.

Κάπου εκεί και ενώ ο Παναθηναϊκός είχε μειώσει στους 8 πόντους έπιασαν δουλειά οι διαιτητές που μεταμφιέστηκαν σε «μασκαράδες» λόγω αποκριάς και του επερχόμενου καρναβαλιού.

Η πρώτη αφορμή δόθηκε σε αντιαθλητικό χτύπημα του Ρίτσι πάνω στον Καββαδά, τέσσερα λεπτά πριν το τέλος. Δεν δόθηκε τίποτα. Στην επόμενη φάση, ο Ρίτσι βγάζει τη μπάλα καθαρά με τον Σαντ – Ρος να αφήνει τη μπάλα για να πάρει την κατοχή και η μπάλα δίνεται στην ομάδα του Μιλάνου, η οποία με την επαναφορά πετυχαίνει δύο πόντους.

Ωστόσο οι «πράσινοι» με μεγάλα σουτ και με τεράστιες άμυνες που οδήγησαν σε κλεψίματα κατάφερε να επιστρέψει και να μειώσει την διαφορά στους 5 πόντους. Εκεί ήρθε το τελειωτικό χτύπημα. Ο Κασελάκης πόσταρε τον Ντιλέινι, ο οποίος κατέβασε τον φόργουορντ των πράσινων με καθαρό φάουλ που θα του έδιναν την δυνατότητα για δύο ελεύθερες βολές, ωστόσο το φάουλ δεν δόθηκε ποτέ.

Παρ’ όλα αυτά ο Παναθηναϊκός με το έτσι θέλω κατάφερε να φέρει το ματς στην ισοπαλία με κλέψιμο του Νέντοβιτς 25 δευτερόλεπτα πριν το τέλος. Ο τροχός είχε γυρίσει και το γήπεδο «έβραζε» αλλά ακόμα ένα ριμπάουντ σε συνδυασμό με τους «μασκαράδες» μετέτρεψε τον θόρυβο του γηπέδου σε «εκκωφαντική» ησυχία και ο Παναθηναϊκός έχασε την ευκαιρία για μία τεράστια νίκη.

Το συζητάμε από την αρχή της σεζόν αυτό με το ριμπάουντ. Το λέμε το ξαναλέμε αλλά έχει καταντήσει κουραστικό. Ο Παναθηναϊκός έχει χάσει 3-4 παιχνίδια που θυμάμαι πρόχειρα επειδή δεν πήρε το ριμπάουντ. Όμως για να τα λέμε όλα αυτή την φορά δεν έφταιγε μόνο ο Παναθηναϊκός.

Οι «πράσινοι» άξιζαν να πάρουν τη νίκη πέρα για πέρα. Θα ήταν μία νίκη ψυχολογίας, η οποία θα έδινε «τροφή» στον Δημήτρη Πρίφτη και στους παίκτες του εν όψει της δύσκολης συνέχειας στη σεζόν. Θα ήταν μία νίκη πέρα για πέρα μάγκικη.

Όταν δεν σου αφήνουν το δικαίωμα της ελπίδας για μία τέτοια ανατροπή στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Ευρώπης κάτι δεν πάει καλά. Είναι δυσφήμηση καταρχάς για το ίδιο το άθλημα και έπειτα για την Ευρωλίγκα. Είναι πραγματικά κρίμα ο επίλογος αυτού του παιχνιδιού να είναι η διαιτησία και όχι το πόσο βελτιωμένος είναι ο Παναθηναϊκός τον τελευταίο καιρό και φυσικά η φοβερή και τρομερή (ακόμα μία) εμφάνιση του Νεμάνια Νέντοβιτς.