Η «αεροπειρατεία», το black out και το «αφύλαχτο» δοκάρι.

Ο Ολυμπιακός δεν άντεξε στη πίεση της Αταλάντα στο Μπέργκαμο και ηττήθηκε με 2-1.

Γράφει ο Τάσος Αγραπίδης

Πριν το παιχνίδι είχαν βγει αναλυτές και εξηγούσαν πως θα κατέβει ο Ολυμπιακός στο Μπέργκαμο και πως θα «φρενάρει» την Αταλάντα.

Έως την στιγμή που ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε την ενδεκάδα που παρατάσει ο Πέδρο Μαρτίνς. Όλος ο κόσμος έμεινε «παγωτό». Τρία στόπερ – κάτι το οποίο ήταν αναμενόμενο – και ένα αμυντικό χαφ. Τον Εμβιλά. Ο σχηματισμός έδειχνε τον Αγκιμπού δίπλα του, όμως όλοι γνωρίζουμε πως ο Αγκιμπού δεν είναι αμυντικό χαφ.

H αεροπειρατεία του «Αirbus A380»

O Πορτογάλος τεχνικός είναι «μανούλα» σε τέτοιου είδους αγώνες και το έχει αποδείξει πάμπολλες φορές. Ήξερε ότι είναι αδύνατον η ομάδα του να «φρενάρει» ένα «Airbus A380» και αποφάσισε αντί να το φρενάρει να το προσγειώσει με αεροπειρατεία.

Ο Ολυμπιακός δεν δέχτηκε στην ουσία καμία σοβαρή φάση στη κανονική ροή αγώνα, πράγμα που σημαίνει πως παρουσιάστηκε έτοιμος και σύμφωνα με το πλάνο του προπονητή του.

Το τρικ του Μαρτινς μπέρδεψε τον Γκασπερίνι και την ομάδα του. Η Αταλάντα ήταν νευρική κατά τη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου, ειδικά μετά την γκολάρα του Τικίνιο. Εκτός από νευρική ήταν και τυχερή. Ο Ολυμπιακός θα μπορούσε να πάει με ακόμα ένα τέρμα στα αποδυτήρια αν ο Ονιεκούρου ήταν λίγο πιο ψύχραιμος και συμάδευε σωστά.

Σε γενικές γραμμές ο Ολυμπιακός έκανε προσεκτική και διαβασμένη εμφάνιση στο πρώτο ημίχρονο και επηρεασμένη από την αεροπειρατεία του Ολυμπιακού, η Αταλάντα προσγειώθηκε στο ημίχρονο βρισκόμενη πίσω στο σκορ και μουρμουρώντας, «και μη χειρότερα».

Τα χειρότερα ήρθαν με black out.

Το μόνιμο πρόβλημα του Ολυμπιακού στην φετινή χρονιά έκανε την εμφάνιση του, με τη διαφορά αυτή τη φορά πως το ματς είχε πολλές ιδιαιτερότητες και ο αντίπαλος ήταν μια καλή ιταλική ομάδα.

Το πόσο καλά είχε διαβάσει ο Μαρτίνς τον Γκασπερίνι, φαίνεται με την διπλή αλλαγή που κάνει ο δεύτερος στις αρχές του δεύτερου ημιχρόνου. Αν δεν κάνω σοβαρό λάθος είναι η πρώτη φορά φέτος που κάνει κάτι τέτοιο.

Δεν με ένοιαζε καθόλου αν θα κατεβάσει την μπάλα ο Μπογκά, ο Πάσαλιτς ή ο Μαλινόφσκι και να πάνε να κάνουν τα γνωστά τους τρελά ένα εναντίον ενός. Έδειχνε πως ο Ολυμπιακός είχε αλληλοκαλύψεις και δεν φοβόταν της επελάσεις τους και γενικότερα δεν φοβόταν την Αταλάντα σε κανονική ροή αγώνα.

Ο Ολυμπιακός στο δεύτερο ημίχρονο με την «αεροπειρατεία» να έχει τελειώσει τα βρήκε σκούρα απέναντι στη Αταλάντα. Δεν κράταγε μπάλα και σε κάθε προσπάθεια της Αταλάντα να μπει στη περιοχή των «ερυθρόλευκων» η μπάλα κατέληγε κόρνερ.

Όταν η μπάλα έβγαινε κόρνερ λες και δεν έπαιζαν οι ίδιοι παίκτες. Από τα 13 κόρνερ που εκτέλεσε η Αταλάντα δεν θυμάμαι ένα να έδιωξαν τη μπάλα οι παίκτες του Ολυμπιακού έστω σε ένα.

Ο Μαρτίνς είδε την αδυναμία του Ολυμπιακού και φώναξε κοντά του, τον Μαντί για να μπει στον αγώνα αλλά ήταν τόσο άτυχος που εκείνη τη στιγμή δέχτηκε το πρώτο γκολ από κόρνερ.

Έβγαζε μάτι πως κάποια στιγμή θα δεχόταν γκολ από κόρνερ, αλλά αυτή η στιγμή κράτησε δύο λεπτά. Μετά από δύο λεπτά δέχτηκε και το δεύτερο με την άμυνα των «ερυθρόλευκων» να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο.

Ένας στο δοκάρι

Αν παρατηρήσει κανείς τον αγώνα θα δει πως σε όλα τα στημένα της Αταλάντα δεν υπήρχε ένας στο πίσω δοκάρι του Ολυμπιακού. Και τα δύο γκολ ο Ολυμπιακός τα δέχτηκε εκεί. Εκτός των δύο γκολ, μπορώ να θυμηθώ τουλάχιστον άλλες τρεις περιπτώσεις που οι γηπεδούχοι σημάδευαν την συγκεκριμένη γωνία.

Νομίζω πως αν ήταν κάποιος εκεί το αποτέλεσμα θα ήταν διαφορετικό.

Προφανώς και το αν δεν παίζει ποδόσφαιρο, ωστόσο αυτό το πράγμα έβγαζε μάτι.

Η ρεβάνς θα είναι δύσκολη, αλλά ο Ολυμπιακός με 16.500 φίλαθλους στο πλευρό του θα δώσει ότι μπορεί για να πάρει την πρόκριση απέναντι στην Αταλάντα. Εξάλλου το έχει κάνει κι’ άλλες φορές. Γιατί όχι τώρα;

Το ζητούμενο είναι να εκμηδενιστούν τα λάθη και ο Ολυμπιακός να πάρει όσα περισσότερα μπορεί στην επίθεσή του.