«Καλώς τα παιδιά, καλώς τα 3-0»

Ο Ολυμπιακός μπορούσε να πάρει τη νίκη απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα, παρά τις απουσίες αλλά τα λάθη δεν βοήθησαν.

Γράφει ο Τάσος Αγραπίδης

Τα είπαμε και την προηγούμενη φορά για τον Γενάρη και τον Ολυμπιακό. Όπως καταλαβαίνεται δεν έχουν καλές σχέσεις. Θα μπορούσαμε να δανειστούμε την χαρακτηριστική ατάκα του συγχωρεμένου, του Νίκου Αλέφαντου, «καλώς τα παιδιά, καλώς τα 3-0». Τρεις στις τρεις ήττες για τον Ολυμπιακό τον Γενάρη.

Δεν θα κάνω λόγο για «κακές» ήττες. Εξάλλου ποτέ δεν την κατάλαβα σαν έκφραση. Τι θα πει «κακή» ήττα; Υπάρχει και «καλή» ήττα δηλαδή;

Τρεις ήττες, για τις οποίες ο μόνος που ευθύνεται είναι ο Ολυμπιακός. Ούτε οι απουσίες, ούτε το ΣΕΦ που είχε μόνο 1000 φιλάθλους, ούτε ο κορονοϊός.

Θα πει κάποιος: «κάτσε ρε συ, τι να κάνουν; Αποδεκατισμένοι ήταν». Συγγνώμη αλλά ακόμα θυμάμαι εκείνη τη νίκη στο ΣΕΦ απέναντι στη ΤΣΣΚΑ, όπου ο Ολυμπιακός έπαιξε στην ουσία με 7 παίκτες. Εξάλλου εχθές είδαμε έναν Ολυμπιακό να μην επηρεάζεται από τις απουσίες, αλλά να επηρεάζεται από την έλλειψη συγκέντρωσης και την έλλειψη μαχητικότητας.

Το σκορ δεν έφυγε ποτέ στην πραγματικότητα από την διαφορά των 5 πόντων, όμως παρ’ όλα αυτά έπιασα την πάρτη μου να μονολογώ: «αυτό το παιχνίδι δεν γυρίζει ποτέ». Προφανώς και δεν είμαι μάντης, όμως ο Ολυμπιακός «πήγαινε» από λάθος σε χαμένο αμυντικό ριμπάουντ και από χαμένο ριμπάουντ σε επιθετικό φάουλ.

Λάθη με το τσουβάλι από την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα, ο οποίος ωρυόταν στην άκρη του πάγκου του χωρίς να τον ακούει κανείς και γι’ αυτό οι ερυθρόλευκοι έκαναν νέο αρνητικό ρεκόρ μετά το ματς στην Κωνσταντινούπολη αρχές του χρόνου, όταν είχαν κάνει 16 λάθη στην Ουλκερ Σπορτς Αρένα.

Εχθές από αυτά τα 17 (!) λάθη που έκαναν οι ερυθρόλευκοι του Πειραιά, δέχτηκαν 20 (!) πόντους από τους ερυθρόλευκους του Βελιγραδίου. Σαν να μην έφτανε αυτό, η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα έχανε και τα ριμπάουντ με αποτέλεσμα οι παίκτες του Ντέγιαν Ράντονσιτς να έχουν παίρνουν εύκολους πόντους χάρη στην απροσεξία και στην έλλειψη συγκέντρωσης των παικτών του Ολυμπιακού.

Οι Πειραιώτες δεν μπόρεσαν να πάρουν ποτέ το μομέντουμ του αγώνα. Είναι φανερό πως οι ερυθρόλευκοι κάνουν «κοιλιά». Καλύτερα τώρα παρά τον Μάιο θα πω εγώ, αλλά είναι κρίμα γιατί χάθηκαν ματς, στα οποία ο Ολυμπιακός θα μπορούσε να πάρει το ροζ φύλλο αγώνα και να βάλει κι’ άλλα «φασούλια» στο σακί.

Για τον Ολυμπιακό ξεχώρισε ο Σάσα Βεζένκοφ, ο οποίος πήρε τις προσπάθειες που έπρεπε να πάρει και ο Μουσταφά Φαλ, ο οποίος όταν έπαιρνε τη μπάλα στο ζωγραφιστό ένοιωθε πως δεν είχε αντίπαλο. Θαρρώ πως η μπάλα θα έπρεπε να παιχτεί περισσότερο στον γιγάντιο σέντερ του Ολυμπιακού.

Ο Σλούκας ξεκίνησε καλά, όμως η κίνηση του Γιώργου Μπαρτζώκα να τον αποσύρει ένα λεπτό πριν το τέλος του ημιχρόνου του «χάλασε» το μυαλό, φωνάζοντας προς τον προπονητή του «why, why?». Αυτό φάνηκε στο δεύτερο ημίχρονο. Ο γκαρντ του Ολυμπιακού πήρε «τραβηγμένες» προσπάθειες, για να αποδείξει στον προπονητή του πως έκανε λάθος, έχοντας συνολικά 6/15 σουτ εντός παιδιάς.

Ένας εκ των παικτών που περίμενε πολύς κόσμος να βγει μπροστά και να «κουβαλήσει» την ομάδα του ήταν ο Ντόρσεϊ. Ο Ελληνοαμερικάνος γκάρντ όμως δεν βοήθησε καθόλου ούτε επιθετικά, ούτε αμυντικά, έχοντας 3/10 σουτ και κάνοντας 4 λάθη.

Μετά από αυτή την ήττα ο Ολυμπιακός πρέπει να τρέξει να μαζέψει χαμένο έδαφος.

Αν σας έπιασε απελπισία με το τι έγινε τον Γενάρη, να σας ενημερώσω πως ακολουθεί διαβολοβδομάδα στην Ισπανία με τον Ολυμπιακό να αντιμετωπίζει την Ρεάλ (2/2) στο «Παλάθιο ντε Ντεπόρτες» και την Μπασκόνια (4/2) στο «Φερνάντο Μπουέσα Αρένα».

Μήπως αισθάνεστε λίγο καλύτερα τώρα;