Κυριακή προ της Χριστού Γεννήσεως

Γράφει ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμων

 

«Αυτός γαρ σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτού».

Κυριακή προ της Χρι­στού Γεννήσεως, Κυρια­κη πριν από το χαρμό­συνο γεγονός της ελεύ­σεως στον κόσμο του Μεσ­σίου και Λυτρωτού του, και ο ιερός ευ­αγ­γελιστής Μα­τθαίος πε­ρι­γράφει όλη την αλυ­σίδα των αν­θρω­­πων από τον Αδάμ με­χρι τον Ιωσήφ που πε­ρι­με­ναν τη γέννησή του. Πε­ριγράφει όλη αυ­τη την αλυσίδα η οποία συνέ­δε­ε τον πα­λαιό Αδάμ με τον νέο, το πλά­σμα με τον Δημι­ουρ­γό του, αυ­τόν που εξέπεσε διά της παρα­κοής και αυτόν που θα τον επανέφερε εκεί από όπου εξέπεσε, τον Υιό του Θεού που θα απο­καταστούσε τον πεπτω­κο­τα Αδάμ στη θέση του υιού του Θεού και κληρονόμου της βασι­λεί­ας του.

Και δεν περιορίζεται μόνο σ᾽ αυτήν αλλά πε­ριγράφει με σαφήνεια την κατά τους προφή­τες αποστολή του Χρι­στού στον κόσμο. Δεν έρχεται ο Χριστός, όπως πε­ρι­μεναν κάποιοι, για να αναλάβει κοσμι­κη ε­ξου­­σία. Δεν έρχεται για να ελευ­θε­ρώσει τους Ιουδαίους από την κυ­ριαρχία των Ρω­μαί­ων. Αποστολή του είναι η εκπλήρωση του σχε­δίου της θείας οικονο­μίας και όχι η εξυ­πη­ρέτηση των εθνικών συμ­φε­ρο­ντων ή των προσ­­δο­κιών ενός και μο­νο λαού, έστω και αν αυ­τος είναι ο ηγαπη­μένος του.

Ο Χριστός ερ­χεται ως άνθρωπος στη γη για να σώσει «τον λαόν αυ­του από των αμαρτιών αυτού». Και λαός αυτού είναι όλο το ανθρώπινο γένος. Είναι όλοι εκεί­νοι που θα θελήσουν να τον δεχθούν ως σωτήρα και λυτρωτή τους και να απολαύσουν τη λυ­τρωση από τις αμαρτίες που τους προσφέρει.

Η σωτηρία όμως δεν είναι υποχρεωτική· δεν είναι εκβιαστική. Χαρί­ζε­ται από τον Χριστό στον κα­θε άνθρωπο, αρκεί ο άνθρωπος να το­ποθε­τη­­θεί θετικά απέ­ναντί του. Γι᾽ αυτό και η στάση των αν­θρω­πων έναντι του Χρι­στού ποικίλλει, όχι μόνο τότε αλλά και ση­μερα.

Άλλοι ακολου­θούν τους ποιμένες που με απλότητα και αφε­λο­τητα ψυχής δέχονται το σωτήριο μήνυμα του Θεανθρώπου. Είναι ε­κεί­­­νοι που έχουν κα­θαρά τα μάτια της ψυ­χής τους και μπορούν να διακρίνουν το συν­τε­λούμενο θαύμα. Είναι εκείνοι που έχουν ανοι­κτα τα αυτιά τους και δεν επηρεάζονται από τους θορύβους και τις κραυγές του κο­σμουν ώστε μπορούν να α­κού­σουν το ύμνο των αγ­γέλων που αναγγέ­λουν το χαρμόσυνο γε­γο­νος.

Άλλοι πάλι ακολου­θούν τους μάγους, οι οποίοι μέσα από τη με­λέτη της επιστήμης τους και τη σπουδή του κόσμου ανα­­κα­λυ­πτουν τον Μεσ­­σία Χρι­στο. Είναι εκείνοι στους ο­ποίους, χάρη στην αγα­θη και απροκατάληπτη διά­θεσή τους, ο Χριστός αποκαλύ­πτε­ι το φως του. Είναι εκείνοι που τολμούν να υπο­βλη­­θούν στον κόπο μι­ας μα­κρας αναζητή­σε­ως για να τον βρούν. Ει­ναι εκείνοι οι οποίοι και όταν ακόμη χάνουν πρόσκαιρα το φως που τους οδηγεί, δεν απελ­πι­ζονται και δεν απο­γοη­τεύονται, αλλά επι­μένουν. Είναι ε­κεί­­νοι που καταθέτουν στα πο­δια του με ευγνωμο­συ­νη και σεβασμό τα δώρα της ψυχής τους.

Άλλοι πάλι ακολου­θούν, αδελφοί μου, δυ­στυχώς τον δρόμο του Ηρώδη. Αντιμετωπί­ζουν τον Χριστό αντα­γω­νιστικά και εχθρικά. Πιστεύουν ότι δεν ήρθε για να τους λυτρώσει από τα δεσμά της αμαρ­τίας, αλλά δήθεν για να τους δεσμεύσει στους δι­­κούς κανόνες και νό­μους. Πιστεύουν ότι δεν έχουν καμία ανά­γκη από την παρουσία του στη ζωή τους και προ­σπα­θούν με κάθε τρόπο να τον εξαφανίσουν από αυτήν και αν εί­ναι δυνατόν και από τον κο­σμο. Και έτσι όχι μοόνο οι ίδιοι χάνουν την ευκαιρία της σωτη­ρίας και της απαλλαγής από την αμαρτία, αλλά δυστυ­χώς παρασύρουν και άλ­λους στον αδιέ­ξοδο δρόμο που επιλέ­γουν.
Όμως, αδελφοί μου, ο κάθε ένας από εμάς είναι ελεύθερος να κρα­τή­­σει απέναντι στον Χρι­­­στό τη στάση που επι­­θυμεί. Είναι ελεύθε­ρος να επιλέξει τη σω­τη­ρία ή να μείνει μα­κριά από την αγάπη Ε­κείνου που ήρθε στον κόσμο ως ταπεινό βρέ­φος για να «σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτού».

Οι ημέρες αυτές που μας προετοιμάζουν και μας οδηγούν στη μεγά­λη εορτή της θείας εναν­­θρωπήσεως, μας προσφέρουν την ευκαι­ρία να ελέγξουμε και πάλι με ειλικρίνεια τη στάση μας απέναντι στον Χριστό. Να ελέγ­ξου­με κατά πόσον δε­χό­μαστε και αξιοποιού­με τη σωτηρία που μας χαρίζει. Κατά πόσον τον αναζητούμε με πό­θο και τον πλησιάζουμε με αγάπη, όπως οι ποι­μένες και όπως οι μαάγοι, ή μοιάζουμε περισσότερο στον Ηρώδη. Ας ελέγξουμε τον εαυτό μας και ας διορθώσουμε, όσο έχουμε καιρό, τη στάση μας, για να απολαύσουμε και εμείς τη σωτηρία που μας προσφέρει ο Χριστός. Αμήν.