Sophie’s matter: Τελικά μιλάμε για το παρελθόν μας;

Γράφει η Σοφία Καυκοπούλου

 

Δεν είναι κομψό, ευγενικό, και εν τέλει δε βοηθά τη σχέση το να αναλώνεσαι σε συζητήσεις για το παρελθόν. Αλλά το να πεις κάποια πράγματα – με τον τρόπο μάλλον που θα τα εκφράσεις- δίνοντας και στον άλλον, το περιθώριο να καταλάβει πόσο χαλαρός είσαι γι’ αυτά, να νοιώσει κι εκείνος χαλαρά για να εκφραστεί και να μην υπάρχουν μυστικά στη σχέση, είναι κάτι πολύ βοηθητικό και σωστό.

Γνωρίζουμε έτσι, τί μπορεί να μας ενοχλεί, τί μας πλήγωσε ή τί θέλουμε να αποφύγουμε στο μέλλον. Φυσικά, δεν είναι κάτι που θα γίνει «μονοκοπανιά»! Γιατί μοιραία, ο νέος σύντροφος θα βρεθεί αντιμέτωπος με ευθύνες, που μπορεί να του δημιουργήσουν άγχος, ενώ ίσως αισθανθεί ως υποκατάστατο, αν τον συγκρίνουμε με άλλα πρόσωπα από το παρελθόν μας.

Σε κάθε περίπτωση βέβαια, ζυγίζουμε τη σοβαρότητα των λόγων και την χρησιμότητα τους, για να προβούμε σε εξομολογήσεις. Αν πράγματι εξυπηρετούν, αν πρόκειται να δημιουργήσουν πρόβλημα, αν θα αποκαλυφθούν αργότερα κ.λπ., τότε θα πρέπει ο άλλος να γνωρίζει την αλήθεια. Σε αντίθεση περίπτωση, αν το παρελθόν δεν έχει αφήσει λόγους να το μνημονεύεις στο παρόν, να το αφήσεις στην ησυχία του!