Στείρωση κατοικιδίου: Ένα “δώρο” για το ζώο μας

H  Στείρωση Κατοικίδιων(ωοθυκηστερεκτομή και ορχεκτομή) αποτελεί μία υπεύθυνη και σωστή  απόφαση για κάθε ζώο. Εφαρμόζεται τόσο στα αρσενικά όσο και στα θηλυκά σκυλιά και γατιά. Στη στείρωση, αφαιρούμε τη μήτρα και τις ωοθήκες στα θηλυκά ζώα και τους όρχεις στα αρσενικά ζώα, αφαιρώντας τους έτσι τη δυνατότητα αναπαραγωγής. H στείρωση αποτελεί επέμβαση ρουτίνας για ένα κτηνιατρείο.

Διενεργείται κάτω από γενική αναισθησία, κάτι που εξασφαλίζει την πλήρη αναλγησία του ζώου.  Η ανάρρωση του ζώου είναι εύκολη και γρήγορη. Tο ζώο μετά την επέμβαση μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι του ακόμη και την ίδια μέρα.

 Καταλληλότερη εποχή για στείρωση είναι σίγουρα μετά την ηλικία των 6-8 μηνών για να έχει εμφανιστεί η ήβη και 2 μήνες μετά τον οίστρο (στα θηλυκά).

Στείρωση μπορεί να γίνει ακόμη και κατά τη διάρκεια του οίστρου ή της κυοφορίας. Αυτό είναι καλύτερα να αποφεύγεται, καθώς τότε τα αγγεία είναι διογκωμένα, συμφορημένα και υπάρχει πιθανότητα να έχουμε μεγαλύτερη αιμορραγία κατά τη διάρκεια του χειρουργείου.

Αρχικά, θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι τα ζώα ζευγαρώνουν από ένστικτο και δεν ερωτεύονται, όπως οι άνθρωποι. Επομένως, στειρώνοντάς τα δεν τους στερούμε τη χαρά του έρωτα.

Αντίθετα, σε ένα ζώο, που δεν έχει στειρωθεί και δεν έχει ζευγαρώσει ποτέ, συσσωρεύονται ορμόνες στον οργανισμό (ανικανοποίητοι οίστροι), οι οποίες δεν «εκτονώνονται». Έτσι, η συμπεριφορά του ζώου επηρεάζεται αρνητικά και τα ζώα έχουν περισσότερες πιθανότητες εμφάνισης διαφόρων ασθενειών σε μετέπειτα ηλικιακά στάδια.

 Είναι αναγκαίο να καταστεί σαφές ότι η στείρωση είναι πρώτα από όλα θέμα υγείας και ευζωίας για ένα ζώο, είτε αυτό είναι κατοικίδιο, είτε είναι αδέσποτο. Ένα μη στειρωμένο ζώο μπορεί να έρθει αντιμέτωπο με πλήθος ασθενειών. Ορισμένες από αυτές είναι οι εξής:

  • Πυομήτρα : Δηλαδή, συλλογή μεγάλης ποσότητας πύου μέσα στη μήτρα.
  • Καρκίνος του μαστού
  • Kαρκίνος της μήτρας και των ωοθηκών: Μπορεί να είναι πολύ συχνές στα μη στειρωμένα θηλυκά ζώα –πρόκειται για καταστάσεις επείγουσες και επικίνδυνες, που αν δε διαγνωστούν έγκαιρα, μπορεί να κοστίσουν ακόμη και τη ζωή ενός ζώου.
  • Διαταραχές της λειτουργίας του γεννητικού συστήματος, όπως ψευδοκύηση, ανώμαλος οιστρικός κύκλος σε συχνότητα ή διάρκεια, ορμονικές δερματώσεις μπορούν να αποφευχθούν με τη στείρωση.

Όσον αφορά στα αρσενικά ζώα, η στείρωση μειώνει σημαντικά την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου των όρχεων. Άλλες ασθένειες που προλαμβάνονται είναι η καλοήθης υπερπλασία του προστάτη, το ΑΜΝ (Αφροδίσιο Μεταδοτικό Νεόπλασμα) και η ιογενής λευχαιμία της γάτας(FeLV).

Έτσι, αποφεύγοντας την εμφάνιση όλων αυτών των ασθενειών, ένα στειρωμένο ζώο μπορεί να ζήσει περισσότερα χρόνια.

Η στείρωση είναι μία λύση μόνιμη, που προλαμβάνει όλες τις παραπάνω ανεπιθύμητες καταστάσεις. Η στείρωση τόσο στα αρσενικά όσο και στα θηλυκά ζώα συμβάλλει στη μείωση του πληθυσμού των ζώων. Αποτελεί με τον τρόπο αυτό το κύριο μέτρο για τη μείωση του πληθυσμού των αδέσποτων ζώων. Σκεφτείτε πόσες φορές βρίσκουμε στα σκουπίδια αβοήθητα νεογέννητα γατάκια ή σκυλάκια που περιφέρονται άσκοπα στους δρόμους προσπαθώντας να επιβιώσουν!

Η 4η Απριλίου είναι καθιερωμένη ως παγκόσμια ημέρα των αδέσποτων ζώων. Ας αναλογιστούμε τα οφέλη της στείρωσης  στη μακροζωία, στην υγεία των ζώων και στον έλεγχο του πληθυσμού τους. Λιγότερα αδέσποτα, περισσότερα υγιή ζώα…

Η στείρωση πέρα από μέσο ελέγχου του ζωικού πληθυσμού, έχει ακόμη ένα όφελος για τη ζωή των μικρών μας φίλων. Συμβάλλει καταλυτικά στη μείωση των ορμών και επομένως στη μείωση τάσης περιπλάνησης. Ηρεμεί ο χαρακτήρας τους και αποτρέπονται  τυχόν καβγάδες ή και ατυχήματα.

 Μετά το τέλος του χειρουργείου της στείρωσης και αφού περάσουν αρκετές ώρες και το ζώο έχει συνέλθει από την αναισθησία και έχει ανανήψει πλήρως, ο κτηνίατρος έχει υποχρέωση να παραδώσει το ζώο στον ιδιοκτήτη φορώντας του ένα ειδικό κολάρο, που είναι σαν χωνί και  λέγεται κολάρο Ελισάβετ και αφού τοποθετήσει στο ζώο μία γαζούλα και έναν ειδικό επίδεσμο στην κοιλιά γύρω από την τομή του ζώου.

Όταν ένα ζώο επιστρέφει στο σπίτι μετά τη στείρωση-ειδικά την πρώτη μέρα-είναι λογικό να είναι κάπως νωθρό-μπορεί να μη θέλει να φάει, να μην έχει πολλή όρεξη, κάτι που είναι απόλυτα φυσιολογικό, ιδιαίτερα αν σκεφτούμε ότι το ζώο έχει υποβληθεί σε ένα χειρουργείο. Καλό είναι ο ιδιοκτήτης να προσέχει για μία μέρα το ζώο του και να το κρατήσει λιγάκι πιο περιορισμένο μέχρι να συνέλθει πλήρως.

Την επόμενη μέρα της στείρωσης το ζώο μπορεί να επιστρέψει κανονικά σε όλες τις καθημερινές του δραστηριότητες. Όσον αφορά στη χορήγηση φαρμάκων, τις περισσότερες φορές ο κτηνίατρος έχει «καλύψει» το ζώο με αντιβιώσεις και κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή κι έτσι ο ιδιοκτήτης δε χρειάζεται να χορηγήσει άλλα φάρμακα στο σπίτι.

Πολύ σημαντικό είναι να διατηρήσει το κολάρο Ελισάβετ φορεμένο στο ζώο, προκειμένου αυτό να μην «πειράξει» την τομή του για όσο περισσότερες μέρες γίνεται. Το κολάρο αυτό μπορεί να φανεί ενοχλητικό για το ζωάκι τις πρώτες μέρες και να το δυσκολέψει λίγο στην πρόσληψη τροφής και νερού, όμως σταδιακά όλα τα συνηθίζουν και δεν αντιμετωπίζουν ιδιαίτερο πρόβλημα. Επίσης, εξίσου σημαντικό είναι γύρω από την τομή να διατηρήσει και εάν μπορεί να ανανεώνει κάπου κάπου τη γαζούλα και τον ελαστικό επίδεσμο, που έχει αρχικά τοποθετήσει ο κτηνίατρος-ειδικά εάν το ζώο βγαίνει έξω από το σπίτι για να αποφευχθεί επιμόλυνση της τομής.

Τέλος, καλό είναι να φάει αργά το βράδυ της ίδιας ημέρας του χειρουργείου ή και την επόμενη μέρα, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι έχει συνέλθει από την αναισθησία και ότι είναι σε θέση να καταπιεί επαρκώς την τροφή. Αρχικά, για τις 2-3 πρώτες μέρες, η τροφή του περιλαμβάνει ειδική κλινική δίαιτα που μπορεί ο κάθε ιδιοκτήτης να προμηθευτεί για το –υπό ανάρρωση- ζώο του και είναι καλό να την τρώνε μετά το χειρουργείο και σταδιακά να αντικαθίσταται με ξηρά τροφή ειδική για στειρωμένα ζώα με μειωμένη περιεκτικότητα σε λίπος. Κυκλοφορούν πολλές από αυτές στο εμπόριο και ο κάθε ιδιοκτήτης μπορεί να συμβουλευτεί τον κτηνίατρό του για την επιλογή της.

Κάποιοι εύλογα θα σκεφτούν ότι ενδέχεται το ζωάκι να παχύνει μετά τη στείρωση. Αυτό δικαιολογείται, αφού μειώνονται οι ορμές, άρα και η περιπλάνηση και η κίνηση, οπότε κάθε στειρωμένο ζώο εκ των πραγμάτων κινείται λιγότερο.

Επιπλέον, μετά τη στείρωση ο μεταβολισμός επιβραδύνεται. Αν όμως φροντίζουμε το ζώο μας να κινείται τακτικά (συχνές βόλτες, για τους σκύλους, παιχνίδι για τις γάτες) και του δίνουμε τροφή ειδική για στειρωμένα ζώα με χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, τότε δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε για την αύξηση του βάρους. Η άσκηση είναι απαραίτητη και χρήσιμη για όλα τα ζώα. Ένα ζώο δεν κινδυνεύει να γίνει παχύσαρκο, εάν ασκείται καθημερινά και εάν διατρέφεται σωστά.

Επιπλέον, υπάρχει η πιθανότητα να εμφανιστεί ακράτεια ούρων στα στειρωμένα ζώα, όμως δεν είναι συχνό και επιπλέον είναι αντιμετωπίσιμο. Σε κάθε περίπτωση τα οφέλη που προκύπτουν από τη στείρωση είναι πολύ περισσότερα και πιο σημαντικά από τις τυχόν παρενέργειες, που μπορεί να εμφανιστούν.