Τα αμφίβια που έχουν καταγραφεί στην Ελλάδα

Αμφίβια

Τα αμφίβια υπάρχουν στη γη εδώ και 300 εκ. χρόνια και αποτελούν τη χειροπιαστή ανάμνηση της μετάβασης της ζωής από το νερό στην ξηρά και στον αέρα. Έχουν καταγραφεί παγκοσμίως γύρω στα 7.400 είδη και στον ευρωπαϊκό χώρο περιλαμβάνουν τους βάτραχους, τους φρύνους, τις σαλαμάνδρες και τους τρίτωνες. Όλα τα αμφίβια είναι ψυχρόαιμα και τα περισσότερα γεννούν αυγά. Το χαρακτηριστικό γνώρισμα των αμφιβίων είναι η εξάρτησή τους από το νερό στα διάφορα στάδια της ζωής τους. Η πλειονότητά τους υφίσταται “μεταμόρφωση”, δηλαδή διανύουν ένα στάδιο της ζωής τους ως γυρίνοι μέσα στο νερό. Οι γυρίνοι αναπνέουν με βράγχια, μέχρι να μεταμορφωθούν σε ώριμα άτομα τα οποία πλέον αναπνέουν με πνεύμονες και μέσα από το δέρμα τους. Ορισμένα είδη αναπτύσσονται κατευθείαν από τα αυγά, χωρίς να περάσουν το στάδιο του γυρίνου. Υπάρχουν επίσης και μερικά που γεννάνε απευθείας μικρά διατηρώντας τα αυγά στο σώμα τους μέχρι αυτά να εκκολαφθούν εσωτερικά. Κανένα είδος αμφιβίου δε ζει στη θάλασσα.

Στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί 22 είδη αμφιβίων. Τα 10 είδη από αυτά είναι βάτραχοι, τα 5 είναι φρύνοι, τα 3 σαλαμάνδρες και τα 4 είναι τρίτωνες. Η χώρα μας είναι η πέμπτη πιο πλούσια χώρα της Ευρώπης σε είδη αμφιβίων (μετά την Ιταλία, τη Γαλλία, την Ισπανία και τη Γερμανία). Η Μακεδονία, η Ήπειρος και η Θράκη είναι οι περιοχές με τα περισσότερα είδη αμφιβίων στην Ελλάδα, ενώ τα λιγότερα καταγράφονται στην Κρήτη και στις Κυκλάδες. Σε νησιά ωστόσο απαντώνται τα 3 ενδημικά είδη της Ελλάδας: Στην Κάρπαθο, τη Σαρία και την Κάσο υπάρχει το είδος σαλαμάνδρας Lyciasalamandra helverseni (Κοχυλίνα ή Κανακαρά), στην Κρήτη βρίσκουμε τον Κρητικό ΒάτραχοPelophylax cretensis, ενώ στην Κάρπαθο απαντάται ο Βάτραχος της Καρπάθου Pelophylax cerigensis.

Οι σημαντικότεροι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν τα αμφίβια είναι η καταστροφή και ο κατακερματισμός των βιοτόπων τους, η ρύπανση, η αλλαγή του κλίματος, η εισαγωγή ξενικών ειδών.

ΑΝΙΜΑ