Τι είδαμε στον αγώνα του Ολυμπιακού – Λουντογκόρετς

Κακός ο Ολυμπιακός, γλίτωσε τα χειρότερα χάρη στη «χρυσή» αλλαγή του Πέδρο Μαρτίνς, Αγκιμπού Καμαρά.

Γράφει ο Τάσος Αγραπίδης

Ο Ολυμπιακός, χθες το βράδυ ήταν κακός. Όταν θες να περάσεις στο Τσάμπιονς Λιγκ, αυτές τις ομάδες πρέπει να τις τελειώνεις. Μπορεί την επόμενη εβδομάδα να πάει στη Βουλγαρία και να κερδίσει 3-0, όμως με τα μπορεί και τα αν κουβέντα δεν γίνεται. Η κουβέντα γίνεται με τα γεγονότα.

Στην Ελλάδα, πολλοί δεν μπορούν να καταλάβουν ένα απλό πράγμα. Ποιο είναι αυτό; Ότι μπορεί να υπάρχουν παραπάνω από μία αιτίες για ένα γεγονός. Για να το κάνω πιο συγκεκριμένο. Για το κακό αποτέλεσμα του Ολυμπιακού, ευθύνεται τόσο η κακή του εμφάνιση, όσο και η διαιτησία. Δεν είναι και τόσο δύσκολο. Αφού χαρίστηκαν 2 κόκκινες (μία για «σκαριά» πάνω στον Καμαρά και μία ακόμη για αγκωνιά στον Χασάν μέσα στην περιοχή) και ένα πέναλτι, τι να κάνουμε τώρα, να πούμε ότι σωστά έγινε ο,τι έγινε, επειδή δεν έπαιξε καλά ο Ολυμπιακός;

Αγωνιστικά, ο σχηματισμός του 3-4-3 δεν του βγήκε του Πέδρο Μαρτίνς. Ο Ολυμπιακός είχε χάσει όλο το κέντρο απόντος του τρίτου χαφ από τη γραμμή των μέσων. Δεν είχε κατοχή, δεν είχε δημιουργία, δεν είχε φαντασία,  αφού ο Οργανωτής του κέντρου, Μπουχαλάκης απουσίαζε και ο Εμβιλά ήταν στον πάγκο. Η άμυνα του Ολυμπιακού πουλούσε συνεχώς τη μπάλα και γι’ αυτό το λόγο ο Ολυμπιακός δεν έπαιρνε ανάσα.

Ξέρετε όταν ο αντίπαλος έχει τη μπάλα, αυτός που είναι πίσω από τη μπάλα και αμύνεται τρέχει για να κλείσει χώρους, διότι ο αντίπαλος κυκλοφορεί τη μπάλα, με αποτέλεσμα αυτός που κυνηγάει τη μπάλα να κουράζεται περισσότερο.

Πάλι καλά που το σκορ έμεινε στο 1-0, ως ότου μπήκε ο Εμβιλά και ο Ελ Αραμπί και συμμάζεψαν λίγο τα πράγματα στο παιχνίδι. Όχι ότι ήταν στη καλύτερή τους κατάσταση, αλλά έκαναν τα βασικά. Κράταγαν μπάλα ώστε να δώσουν ανάσες στους συμπαίκτες τους, «άνοιγαν» το γήπεδο πιο εύκολα, έβγαζαν μία μακρινή μπαλιά, ώστε να μετακινήσουν λίγο την άμυνα των Βούλγαρων.

Του Μαρτίνς δεν του «έβγαινε» τίποτα, μέχρι που μπήκε ο Αγκιμπού Καμαρά (σκόραρε για το 1-1) στη θέση του Βαλμπουενά, και γλίτωσε τον Ολυμπιακό από τα χειρότερα. Και ρωτάω εγώ τώρα. Μέχρι που βγήκε ο Βαμπουενά ποιος ήταν ο καλύτερος παίχτης του Ολυμπιακού; Ο Γάλλος ήταν. Όμως γι’ αυτό ο Μαρτίνς είναι προπονητής και εμείς όχι. Γιατί είδε κάτι που εμείς δεν είδαμε.

Έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, με αυτή την εμφάνιση του Ολυμπιακού, με την ευκαιρία που έχασε η Λουντογκόρετς στα χασομέρια του αγώνα και με την τόσο εχθρική διαιτησία του Σκωτζέσου ρέφερι, ο Ολυμπιακός θα πρέπει να αισθάνεται ανακουφισμένος.

Η ομάδα φωνάζει ότι δεν έχει ακραίους μπακ, δεύτερο 6άρι πίσω από τον Εμβιλά και εξτρέμ αν εξαιρέσει κανείς τον Γιώργου Μασούρα.

Παρόλα αυτά πιστεύω ότι ένας σοβαρός και υγιής Ολυμπιακός τη πρόκριση θα την πάρει. Αν θέλει να παίξει Τσάμπιονς Λιγκ δεν υπάρχουν δικαιολογίες.